Paard: Lily -16 jaar oude Trakehner / Hannover

Beroep: 3 dagen eventer

Companion: Helen

Veterinaire Diagnose: een maagzweer met een lichte bloeding, chronische hoest, artritis
in hakken en kogel.

Plaats: Griekenland

Augustus 28,2009

Ik kreeg Lilly 6 en een half jaar geleden, toen ze 10 jaar oud. Half Hannover
en de helft Trakkener, werd ze altijd beschouwd als een zeer heet paard. Ik was
net nieuw in het rijden en gaf niets om het even wat enkel haar wilde hebben. Ik
werd verteld dat ze een twee keer Europees kampioen in de 3-daagse evenement. Ze
kwam naar Griekenland 7 maanden voordat ik haar kocht en ik kwam tot de conclusie
dat ze ernstig misbruikt. Net toen ze het bespreken van het verzenden van
haar naar Italië voor vlees, kwam ik in het beeld en door instinct alleen, mijn man
kocht haar voor mij.

We trainen atletisch en we hebben een lange weg, maar ik heb besloten geen
meer naar wedstrijden als ze wordt zeer nerveus toen ze krijgt in de
vrachtwagen of als ze lost. Ik geloof dat zij denkt dat gaat nergens heen, maar
huis betekent gevaar en pijn (ik heb haar niet kwalijk). Dus ik volg haar voorbeeld.
Vorig jaar was er echter een grote Grand Prix te zien in onze club, en mijn
trainer dacht dat we konden een kleine klasse proberen alleen maar om haar psychologie te controleren, en
won ze drie klassen!! Ze vond het prachtig! Maar ze is ouder geworden en ik niet
wil haar branden, dus we zijn gewoon het rustig aan, doe vooral dressuur en
springen.

Vier jaar geleden gingen we op het strand voor de eerste keer. Ze schrok een
beetje in het begin, maar was het eerste paard om te gaan in het water. We gingen
opnieuw en opnieuw, tot de dag spoken een paard, trapte haar, viel ik uit, en
Ze vandoor samen met twee andere paarden. Geen idee waar ze heen gingen, maar de helft
uur later als we ze gevonden, Lilly was allemaal rood, bedekt met haar eigen bloed.

We namen aan dat ze moet zijn verstrikt in prikkeldraad hekken. Gelukkig,
haar verwondingen waren niet heel ernstig. Veel steken, en ton van medicijnen.
Ongeveer drie maanden na het ongeval we langzaam begonnen met weer aan het werk. Ik
kon zien dat er iets niet klopte, maar iedereen vertelde dat ik ben
zijn dan beschermend. Ik volgde mijn instinct en verliet de club waar ze
was boarding en verhuisde haar naar een kleinere club waar zij en ik kon gaan
hacking. Ik geloofde dat niet traint, als atleten gewoon nog niet en net het nemen van
enige tijd uit om het vertrouwen terug te winnen en plezier maken is de beste medicijn.

Maar tot mijn verbazing, dat ze een hekel aan het hacken van uit. I werd voorzichtig probeerde
"Dwingen haar" om te gaan, proberen uit te leggen dat dit zo veel beter dan
opleiding in de arena met al deze stressvolle factoren. Ze zou zweet
veel, begon ze het verliezen van gewicht, en ze zou koliek soms na een hack.
Ik besloot om dat op te geven. Als ze zou blij zijn stal in en in de arena
Ik zou haar alleen dat.

Maar ze was niet goed meer. Niemand kon erachter te komen wat er mis is met haar,
of waarom ze verloren hadden alle 150 kilo!! Ik bracht uren per dag met haar net
daar te zijn en proberen te communiceren. Gestopt rijden volledig en was
het geven van haar tijd in de paddock. Ik volgde mijn instinct weer, en
tegen het advies van iedereen heb ik besloten om haar naar de kliniek voor endoscopie.
Mijn dierenarts was woedend op mij, maar ... ach! Ik had gelijk, maagzweer met
lichte bloeding. Vets stelde voor dat ik zette haar in slaap. Dit is het punt,
waar heb ik besloten om solo te gaan.

Dit is het punt, waar heb ik besloten om solo te gaan. Begon te lezen tientallen dierenarts
boeken, psychologie, hollistic behandelingen, homeopathie (waarin ik geloof
diep als ik zelf doe het voor meer dan 10 jaar). Ik moest iets doen,
krijgen haar detoxed uit alle chemische stoffen ze op na het ongeval.
Ik blijf op de behandeling van haar met homeopathie als dat nodig is, voeden haar goede kwaliteit
hooi (geen alfa alfa), ongeveer drie kilo per dag van biologisch geteelde haver en
wat gerst in de winter. Geef haar groenten en fruit, en geef haar
Aloë Vera met chondroïtine, glucosamine en MSM gedurende zes weken / drie keer per
jaar.

Augustus 29,2009

Er is een ding dat ik ben vergeten te vermelden en het is zeer
belangrijk. Sinds ik heb haar, zou ze hoesten veel, vooral als
genomen uit de doos en begon te werken, voor de eerste 10 minuten dat ze zou
hoesten veel. De hoest was ondiep, iets wat ik zei was van de bovenste
ademhalingswegen en de niet ernstig en diep uit de longen. We hebben toen
een endoscopie en er was inderdaad niets ernstig. Ik nam aan dat het allemaal de
stof, veranderden we in om een ​​gebied dat is open en hield het op. Maar nu heeft ze
doet het weer, en het is echt frustrerend voor ons beiden. Iets
tussen een nies en een hoest. Als ze het doet trekt ze haar nek echt
moeilijk samen met de teugels en natuurlijk mijn handen, schouders, rug ... Ouch!
Na de eerste 10-15 minuten van de draf zal ze stoppen. Wat stel je voor ik
nu doen?

Lily begon het programma op 1 september 2009.

November 2009
Lily's schoenen werden verwijderd en ze voelt zich veel beter. Ze verhuizen
vloeiender ..